Voor de meeste mensen is het heel gewoon: een ommetje maken. Maar voor ouderen met dementie is dat niet vanzelfsprekend. In verpleeghuizen mochten bewoners lange tijd niet zomaar alleen naar buiten. Veiligheid stond voorop. Toch is daar de laatste jaren verandering in gekomen. Ook bij Molenstaete in Brabantpark wordt nu anders gekeken naar vrijheid, veiligheid en kwaliteit van leven. Ik interview Anja Hartmans hierover. Ze werkt bij Surplus en heeft zowel vanuit haar vakgebied als privé ervaring met dementiezorg.
Meer vrijheid
In de soms erg beladen discussie over vrijheid versus veiligheid geeft de wet Zorg & Dwang sinds 2020 een duidelijke richting. In deze wet staat namelijk beschreven dat onvrijwillige zorg alleen mag als er sprake is van ernstig nadeel voor een bewoner. Dat betekent dat zorgorganisaties beter moeten kijken naar wat iemand nog zelf kan en wil. Bij dementiezorg gaat het nu niet meer alleen over veiligheid. Ook vrijheid, eigen regie en levensgeluk wegen mee. “Want het leven zonder risico, dat bestaat niet,” zoals Anja het samenvat. De vraag is nu vaker: zijn de risico’s voor deze bewoner acceptabel?
Het raakt Anja ook persoonlijk: “Voordat deze wet er was, werd mijn moeder met dementie opgenomen in het verpleeghuis. Ze wandelde voorheen dagelijks, maar daar kon dat niet meer. Ik had het haar heel erg gegund om nog wel te kunnen wandelen.”
Molenstaete
Bij Molenstaete wordt per bewoner gekeken wat mogelijk is. Kan iemand veilig alleen naar buiten? Is iemand nog in staat om de weg terug te vinden? Kan iemand omgaan met het verkeer in de buurt? “Dat laatste is in Brabantpark extra belangrijk. Molenstaete, gevestigd aan Pels Rijckenpark 81-92, ligt in een omgeving met veel verkeer en vlakbij de Claudius Prinsenlaan. Daarom wordt steeds per persoon een zorgvuldige afweging gemaakt. Dat doen we samen met medewerkers en familie.”
Niet iedere bewoner zal zelfstandig gaan wandelen. Naar verwachting gaat het om een kleine groep: ongeveer vier tot zes van de veertig bewoners. En ook dan geldt: iemand moet het zelf willen.
Wat als iemand de weg kwijtraakt?
Deze nieuwe manier van werken is geen proef, maar blijvende andere manier van zorg. Dat vraagt soms ook iets van de omgeving. De kans dat je een verdwaalde bewoner tegenkomt, is klein. Toch helpt het als wijkbewoners weten wat ze kunnen doen.
Het kan gebeuren dat een bewoner onderweg onzeker wordt of de weg even niet meer weet. Dat is ook de ervaring op andere plekken zoals in de Hoge Vucht waar Surplus al vijf jaar op deze manier werkt.
Voor wijkbewoners is het goed om te weten dat hulp vaak eenvoudig kan zijn. Een rustig praatje maakt vaak al veel verschil. Vraag of je kunt helpen, waar iemand woont of waar hij of zij naartoe wil. Soms heeft iemand een briefje bij zich met een telefoonnummer. Als dat nodig is, kun je Molenstaete bellen (076-5609000). Dan komt een medewerker de bewoner ophalen of meekijken wat nodig is.
Wil je meer betekenen voor de ouderen in Molenstaete en maak je zelf graag een wandeling? Je bent van harte welkom om met een van de bewoners een ommetje te maken.
Foto's van links naar rechts:
Foto 1: Entree van Surplus Molenstaete
Foto 2: Naar Surplus Molenstaete toe via de straat Pels Rijckenpark
Editie 124 - juni 2026 - geschreven door: Karin Vermeulen - van de Wiel