Kunstenaar Emerentia

De minibieb “Bij de Dames”

Sinds 2015 woont Emerentia van Vroenhoven in een rustige straat in Heusdenhout: “Een geweldige straat, een dorp op zich. Iedereen staat voor elkaar klaar en bijvoorbeeld Burendag is één gezellig straatfeest.” Emerentia en haar vrouw Yvonne zorgen zelf ook voor de nodige sociale input. Zo hebben ze een minibieb in de voortuin. Emerentia vertelt hierover: “Toen een vriendin overleed die kamers vol boeken had, heeft Yvonne een boekenkastje voor buiten getimmerd. Haar boeken, en ondertussen ook boeken van andere vrienden en familieleden, vinden nu hun weg naar nieuwe liefhebbers. Het is een levendig gebeuren in onze voortuin. Mensen nemen boeken mee, maar ze brengen ook boeken. Soms maken we een praatje. Het is erg gezellig!”

Sint Annakapel als expositieruimte?

Emerentia van Vroenhoven is beeldend kunstenaar en vanuit dat oogpunt heeft ze helaas wel wat aan te merken op onze wijk en Breda in het algemeen. Ze heeft als lid van Kubra (Kunstenaars in Brabant, red.) overal geëxposeerd, van Brabant, verschillende landen in Europa tot zelfs in Jakarta. Maar een tentoonstelling organiseren in Breda valt niet mee en dat vindt ze jammer: “In Breda zijn er niet veel expositiemogelijkheden voor Bredase kunstenaars. Het is sowieso moeilijk om binnen Breda informatie te vinden over allerlei soorten clubs en verenigingen. Denk bijvoorbeeld aan kaart- of zangclubjes. Waar moet je zijn? En er zijn weinig tot geen locaties voor clubs in oprichting of voor het organiseren van een expositie. Wat zou het mooi zijn als kunstenaars bijvoorbeeld in de Sint Annakapel (In de Kapelstraat, red.) voor een vergoeding hun werk mogen tonen. Het is een mooie ruimte met goed lichtinval. Het lijkt me een win-win situatie voor zowel kunstenaar als kapel, die beiden daardoor meer bekendheid krijgen.”

Kunst is een persoonlijke prestatie

“Het kunstenaarschap is nooit zomaar een hobby geweest, maar echt mijn passie”, legt Emerentia uit. “Van jongs af aan tekende en schilderde ik. Als ik mijn leven nog een keer mocht overdoen, zou ik meteen voor het kunstenaarschap kiezen. Het verschil tussen een baan bij een bedrijf of kunstenaar zijn, zit hem in het feit dat de kunst die je maakt, alleen van jezelf is. Het is een persoonlijke prestatie. Het geeft mij in ieder geval, naast rust en het leegmaken van mijn hoofd, een langdurige voldoening. Uiteindelijk heb ik pas rond 1991 besloten om meer met mijn tekentalent te gaan doen. Eerst bij een lokale vereniging in Best en later bij Het Bossche Palet, de kunstacademie in Den Bosch. Daarnaast volgde ik lessen bij gerenommeerde kunstenaars.” Dat Emerentia zich overigens graag verder ontwikkelt, blijkt wel uit het feit dat ze in haar leven veel uiteenlopend studies heeft gedaan: van middenstandsopleiding tot tuinbouwschool, en dus ook de kunstacademie.

Eigen beeldtaal

“In de kunstwereld valt een kunstenaar pas echt op wanneer hij of zij zich onderscheidt met een eigen stijl of een uniek concept”, weet Emerentia uit ervaring. “Ik heb mijn eigen beeldtaal ontwikkeld. Mijn schilderijen hebben, zoals ik het omschrijf, een lyrisch-expressieve uitstraling. De onderwerpen vinden hun oorsprong in de natuur. Vaak begin ik met schetsen, gewoon ergens in een bos of aan de waterkant. Die werk ik dan uit tot een schilderij. Kleur is voor mij belangrijk. Soms kies ik bewust voor harmonieuze tinten binnen hetzelfde kleurenspectrum, terwijl ik in andere werken juist krachtige contrasten inzet voor een bijzonder effect.”

Klei en keramiek

In 2010 veranderde haar leven ingrijpend. Een herseninfarct dwong haar om opnieuw te leren lopen en zelfs eenvoudige dagelijkse handelingen weer onder de knie te krijgen. “Werken, maar ook tekenen en schilderen, lukte niet meer. Vooral in de eerste periode na het infarct wilde mijn rechterarm niet meewerken.” Toch liet ze zich niet uit het veld slaan. Op zoek naar een creatieve uitlaatklep ontdekte ze de wereld van klei en keramiek. Ze volgde cursussen in Best, werd actief binnen een grote vereniging in Eindhoven en besloot uiteindelijk haar kennis verder te verdiepen aan de kunstacademie. Emerentia vertelt: “De opleiding kostte veel energie. Door mijn fysieke beperkingen kon ik de eerste jaren alleen maar halve dagen lessen volgen. Maar gelukkig lukte het! In 2019 haalde ik mijn tweede diploma aan de kunstacademie.”

Van kleinschalig initiatief tot goedlopend bedrijf

Haar achtergrond als Divisie Manager Operations bracht een andere, belangrijke kwaliteit met zich mee: technische kennis. Emerentia vertelt: Ik zoek graag de randen van de techniek en de kunst op.” In 2020 bracht ze dit in de praktijk. Midden in de coronaperiode introduceerde zij een innovatief product: houten mallen voor pottenbakkers en keramisten, bedoeld voor het maken van borden en schalen. Omdat vergelijkbare producten destijds nauwelijks verkrijgbaar waren in Europa, vonden de mallen snel hun weg naar vakmensen. Het kleinschalig initiatief groeide uit tot een goedlopend bedrijf dat haar kinderen in 2023 hebben overgenomen. Daardoor kreeg zij de vrijheid om nieuwe producten in de creatieve sector te ontwikkelen.

Een huis vol kunst

Dat Emerentia naast haar eigen werk ook erg geïnteresseerd is in werk van anderen is te zien als je bij haar thuis bent. Overal staat keramiek, glas van onder anderen Copier (een bekende Nederlandse glaskunstenaar en vormgever, red.), houten beelden, schilderijen en foto’s. Samen met Yvonne struinen ze tijdens vakanties door Europa heel wat marktjes en winkeltjes af voor juist dat unieke kommetje of bijzondere foto, die je niet zomaar tegenkomt. “Hierbij kiezen we eigenlijk ook altijd voor een combinatie van kunst en een speciaal toegepaste techniek,” legt Emerentia uit. Het blijft niet alleen bij kunst. Ook toegepaste kunst, zoals meubels, zijn aan hun besteed.

De liefde voor de schilderkunst blijft

De afgelopen jaren stonden tekenen en schilderen opnieuw op een laag pitje. Familieomstandigheden, mantelzorgtaken en een operatie vroegen veel aandacht en energie. Toch blijft de liefde voor de schilderkunst. Voor komende zomer staat alweer een schilderweek gepland met een bevriende kunstenares. Een nieuw hoofdstuk in een leven waarin creativiteit steeds weer zijn weg vindt. Want, zoals Emerentia zelf zegt: “Kunst zit in het bloed, en bloed kruipt waar het niet gaan kan.”

Foto 1: Emerentia aan het schilderen
Foto 2: minibieb Bij de Dames
Foto 3: Emerentia aan het schilderen aan de Mark
Foto 4: Beukenlaan
Foto 5: Fazanterie (volgt later)
Foto 6: de Mark II (volgt later)